احمد شاه مسعود
احمد شاه مسعود (۲ سپتامبر ۱۹۵۳- ۹ سپتامبر ۲۰۰۱) مشهور به «شیر پنجشیر» و ملقب به «قهرمان ملی افغانستان»، فرمانده نامدار نظامی، استراتژیست چریکی و از برجستهترین رهبران مجاهدین افغانستان در سده بیستم میلادی بود [1, 2]. او نقشی بیبدیل در رهبری مقاومت مردمی علیه تجاوز اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۷۹–۱۹۸۹) ایفا نمود و درۀ پنجشیر را به دژی تسخیرناپذیر در برابر پیشرفتهترین تسلیحات و لشکرهای ارتش سرخ تبدیل ساخت [1, 2].
پس از فروپاشی دولت کمونیستی و بروز جنگهای داخلی، مسعود در کسوت وزیر دفاع دولت برهانالدین ربانی و سپس فرمانده کل «ائتلاف شمال» (جبهه متحد)، خط دفاعی اصلی را در برابر هجوم طالبان و شبکۀ تروریستی القاعده ایجاد نمود [1, 2]. ترور سازمانیافته او در ۹ سپتامبر ۲۰۰۱ بهدست عوامل القاعده — دقیقاً دو روز پیش از حملات ۱۱ سپتامبر در نیویورک و واشینگتن — به عنوان یکی از مهمترین پیشدرآمدهای آغاز مرحله جدید نظم امنیتی جهان و ورود ائتلاف بینالمللی به افغانستان در تاریخ ثبت شد [1, 3, 5].
زندگینامه، خاستگاه و شکلگیری تفکر نظامی (۱۹۵۳ – ۱۹۷۹)
۱. دوران رشد و تحصیلات
احمد شاه مسعود در شهریور ۱۳۳۲ (۱۹۵۳ م) در روستای جنگلک دره پنجشیر در خانوادهای نظامی دیده به جهان گشود [1, 2]. پدرش دوستمحمد خان از افسران ارتش شاهی افغانستان بود [1]. مسعود دوره ابتدایی و متوسطه را در لیسه (دبیرستان) فرانسوی استقلال کابل گذراند و زبان فرانسوی را فراگرفت؛ امری که بعدها نقشی کلیدی در تعاملات دیپلماتیک او با دنیای غرب ایفا نمود [1, 2]. او سپس وارد دانشکده مهندسی دانشگاه پلیتکنیک کابل شد [1, 2].
۲. گرایشهای اسلامی و آغاز مبارزات
در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰، همزمان با نفوذ احزاب چپ کمونیستی، مسعود به جریان «نهضت جوانان مسلمان» (شاخه دانشجویی اخوانالمسلمین در دانشگاه کابل) ملحق شد [1, 2]. پس از کودتای محمد داوود خان در ۱۹۷۳، مسعود به پاکستان رفت و در قیام نافرجام ۱۹۷۵ علیه رژیم داوود شرکت کرد؛ شکستی که او را به ضرورت سازماندهی چریکی بلندمدت به جای اقدامات مقطعی رهنمون ساخت [1, 2].
ازدواج
مسعود در سال 1367 با دختر تاج الدين ازدواج كرد، كاكا تاج الدين از زماني كه مسعود وارد پنجشير شد و جنگ بر ضد حكومت كمونيستي را آغاز كرد با او همراه شد. او يار و ياور وفادار مسعود به حساب مي رفت و ميان نزديكان به چشم و سايه مسعود شهرت داشت. تاج الدين با چشمان تيز بين خود مسعود را به حيرت مي انداخت، مانند سايه او را دنبال مي كرد. مراسم عروسي مسعود در حضور تعداد محدودي از همكاران رازدار او برگزارشد. به اين دليل كه مسعود به طور مستمر تحت تعقيب شوروي ها و حكومت كمونيستي قرار داشت.
حاصل اين ازدواج شش فرزند است، كه اولي پسر است و احمد نام دارد، و بقيه دختر هستند. احمد از بسيار جهات به پدرش شباهت دارد و اميد مي رود كه بتواند راه پدر را ادامه دهد. مسعود در خانه اي كاهگلي كه از پدرش مي باشد، زندگي مي كرد. در سال 2000 خانه پدرش را مطابق طرحي كه خود تهيه كرده بود نوسازي كرد. در واقع مسعود در زمان حيات نه زمين داشت و نه خانه شخصي. او پس از شهادت جز مقاديري لباس و كتاب هاي شخصي چيز ديگري به ميراث نگذاشت. [6].
نبرد علیه ارتش سرخ شوروی و شهرت جهانی (۱۹۷۹ – ۱۹۸۹)
با کودتای کمونیستی ثور ۱۳۵۷ و سرانجام تجاوز نظامی ارتش شوروی به افغانستان در دسامبر ۱۹۷۹، مسعود به پنجشیر بازگشت و سازماندهی مجاهدین را آغاز کرد [1, 2]:
۱. نبوغ در نبردهای چریکی و شکست حملات ارتش سرخ
ارتش سرخ و ارتش تحت فرمان کابل، ۹ بار عملیاتهای سراسری و سنگین را با بهکارگیری صدها تانک، بالگردهای تهاجمی می-۲۴ و بمبافکنهای استراتژیک برای تصرف دره پنجشیر انجام دادند [1, 2]. مسعود با تاکتیکهای انهدام کاروانهای تدارکاتی در تنگهها، مینگذاری مسیرهای کوهستانی و بهرهبرداری از شیبهای تند، در تمامی نبردها ارتش سرخ را زمینگیر کرد و در سال ۱۹۸۳ شوروی را وادار به امضای آتشبس موقت با خود ساخت [1, 2].
۲. تأسیس «شورای نظار»
در سال ۱۹۸۴، مسعود شورای نظار را به عنوان یک ساختار هماهنگکننده سیاسی، نظامی و اطلاعاتی فرامنطقهای در ولایات شمالی (پنجشیر، پروان، کاپیسا، تخار، بغلان و بدخشان) پایهگذاری کرد که نقشی بنیادین در آموزش ارتشهای نامنظم و ایجاد نظم اداری داشت [1, 2].
سالهای دولت مجاهدین و جنگهای داخلی (۱۹۹۲ – ۱۹۹۶)
پس از خروج شوروی و سرنگونی دولت نجیبالله در آوریل ۱۹۹۲، حکومت مجاهدین تحت ریاستجمهوری برهانالدین ربانی تشکیل و احمد شاه مسعود به عنوان وزیر دفاع منصوب شد [1, 2]:
در این دوران پایتخت افغانستان وارد یکی از تاریکترین دورانهای خود شد؛ درگیریهای شدید میان حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار، جنبش ملی به رهبری عبدالرشید دوستم، حزب وحدت اسلامی به رهبری عبدالعلی مزاری و دولت ربانی منجر به ویرانی گسترده کابل و تلفات عظیم غیرنظامیان شد [1, 2]. اگرچه مسعود تلاشهایی برای ایجاد دولت مرکزی انجام داد، اما ناتوانی در مدیریت ائتلافهای شکننده، از نقاط تاریک و مورد مناقشه این برهه تاریخی در کارنامه تمام جناحهای سیاسی بهشمار میرود [1, 2].
تشکیل ائتلاف شمال و نبرد علیه طالبان (۱۹۹۶ – ۲۰۰۱)
با ظهور طالبان در اواخر ۱۹۹۴ و تسخیر سریع ولایات جنوبی و غربی، این گروه در سپتامبر ۱۹۹۶ کابل را اشغال کرد [1, 2]. مسعود برای جلوگیری از تخریب بیشتر، نیروهایش را به سمت شمال عقب کشید [1, 2]:
- تأسیس جبهه متحد (ائتلاف شمال): مسعود با ائتلاف با گروههای شیعه (حزب وحدت)، ازبکها (ژنرال دوستم) و سایر اقوام غیرپشتون، خطوط دفاعی پایداری را در شمال و دره پنجشیر مستقر نمود [1, 2].
- حمایتهای منطقهای: درحالیکه طالبان از سوی پاکستان، عربستان سعودی و امارات متحده عربی حمایت میشدند، ائتلاف شمال عمدتاً از پشتیبانی جمهوری اسلامی ایران، روسیه و تاجیکستان برخوردار بود [1].
هشدار تاریخی به غرب درباره القاعده و تروریسم جهانی
در آوریل ۲۰۰۱ (پنج ماه پیش از ۱۱ سپتامبر)، مسعود به دعوت پارلمان اروپا به استراسبورگ و پاریس سفر کرد [1, 4]. او در نشستهای رسمی دیپلماتیک و کنفرانس مطبوعاتی اعلام کرد:
«طالبان بدون کمک پاکستان و اسامه بنلادن قادر به ادامۀ حیات نیستند. جامعه جهانی و ایالات متحده نباید تصور کنند که این تهدید در مرزهای افغانستان متوقف میماند؛ اگر صلح برقرار نشود و شبکۀ تروریسم مهار نگردد، دامنۀ این آتش گریبانگیر آمریکا و کشورهای اروپایی نیز خواهد شد.» [1, 4, 5]
اسناد از طبقهبندی خارجشده سازمانهای اطلاعاتی آمریکا بعدها نشان داد که دستگاه اطلاعاتی مسعود شواهد مشخصی از نیت القاعده برای طراحی یک حمله بسیار گسترده در خاک آمریکا به دست آورده بود [1, 5].
جزئیات واقعه ترور (۹ سپتامبر ۲۰۰۱)
رهبری شبکه القاعده به فرمان اسامه بنلادن و ایمن الظواهری تصمیم به حذف فیزیکی مسعود گرفت تا ائتلاف شمال را پیش از ضربه بزرگ ۱۱ سپتامبر، بیفرمانده ساخته و رضایت رهبری طالبان را جلب کند [1, 3]:
۱. نفوذ با پوشش رسانهای
دو عامل تروریستی القاعده با تابعیت تونسی به نامهای عبدالستار دحمان (Abd as-Sattar Dahmane) و رشید بوعراوی الوعر (Rachid Bouraoui el-Ouaer) با پاسپورتهای سرقتی بلژیکی و معرفینامههای جعلی از یک مرکز اسلامی در لندن، به عنوان خبرنگار وارد خطوط ائتلاف شمال شدند [1, 3]. آنان هفتهها در منطقه «خواجه بهاءالدین» در ولایت تخار در انتظار مصاحبه اختصاصی با مسعود ماندند [1, 3].
۲. لحظه انفجار بمب
در روز یکشنبه ۹ سپتامبر ۲۰۰۱ (۱۸ شهریور ۱۳۸۰)، در جریان آغاز مصاحبه در مقر فرماندهی مسعود در خواجه بهاءالدین، یکی از تروریستها به نام رشید بوعراوی، بمب فشرده و شدیدی را که در کمربند باتری دوربین فیلمبرداری جاسازی شده بود، منفجر کرد [1, 3].
فیلمبردار درجا متلاشی شد و خبرنگار دیگر در حین فرار هدف گلولۀ محافظان قرار گرفت و کشته شد [1, 3].
مسعود به شدت از ناحیه سینه، شکم و سر مجروح شد. با بالگرد به یک کلینیک جراحی نظامی در مرز تاجیکستان انتقال یافت، اما پیش از رسیدن به مرکز درمانی، به علت جراحات وارده به شهادت رسید [1, 3].
۳. پنهانکاری مقطعی و تقارن با ۱۱ سپتامبر
فرماندهان جبهه متحد خبر شهادت او را چند روز پنهان نگه داشتند تا مانع از فروپاشی روحیۀ رزمندگان و پیشروی طالبان شوند [1, 3]. دقیقاً ۴۸ ساعت پس از این ترور، حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در خاک ایالات متحده رخ داد که در پی آن معادلات جهانی دگرگون شد و با حمله ائتلاف بینالمللی، حکومت اول طالبان در کمتر از دو ماه فروپاشید [1, 3].
منابع
1. دانشنامه بریتانیکا (Encyclopædia Britannica)، «Ahmad Shah Massoud: Afghan Guerrilla Leader»، شرح بیوگرافی و تحلیل نقشهای نظامی، پیوند: [britannica.com/biography/Ahmad-Shah-Massoud].
2. پایگاه دانشنامه آزاد (Wikipedia)، «Ahmad Shah Massoud»، بررسی تفصیلی ساختار ارتش و نبردهای دره پنجشیر و کابل، پیوند: [en.wikipedia.org/wiki/Ahmad_Shah_Massoud].
3. پایگاه مستند ترور مسعود (Wikipedia - Historical Events)، «Assassination of Ahmad Shah Massoud»، بررسی جزئیات حمله انتحاری تروریستهای القاعده در ولایت تخار، پیوند: [en.wikipedia.org/wiki/Assassination_of_Ahmad_Shah_Massoud].
4. شبکه فرانس ۲۴ (France 24)، «Death of an Afghan Icon: 20 years since the assassination of Ahmad Shah Massoud»، گزارش تاریخی سفر به اروپا و هشدارهای امنیتی، ۹ سپتامبر ۲۰۲۱، پیوند: [france24.com/en/asia-pacific/20210909-death-of-an-afghan-icon-20-years-since-the-assassination-of-ahmad-shah-massoud].
5. شبکه خبری سیانان (CNN Intelligence Archives)، «Cable: Massoud warned U.S. about planned al Qaeda attack prior to assassination»، ۶ نوامبر ۲۰۰۳، پیوند: [cnn.com/2003/US/11/06/massoud.cable].